غروب زندگی...

آنقدر که توان پس زدن ابرها را داشته با

میخواهم نفسی تازه بگیرم ...

انگار در آن دوردستها ...

پشت ابرها ...

برای همیشه گم ات کرده ام!!!

دنیا با همهمء عجیبی در افکارم

راه میرود هجوم ...

نا باوریها کلافه ام میکند

انگار که گردش زمین و زمان

در همین غروبها خلاصه میشود

کجای راه این زندگی را به اشتباه پیموده ام

کدام مسیری است که همیشه در آن گم میشوم

انگار دنیا تبدیل به گورستانی شده

تنها روح سرگردان با من است

و..... من

قلبم را

در سیاهچال بی سرانجامی

این عشق ...

چال کرده ام ...

به دنبال چی میگردم؟؟؟